Wybierz pismo

Wybierz dziedzinę

Wybierz typ treści

Przegląd prasy i publikacje

Czym jest wgląd w chorobę? Czy może determinować przebieg schizofrenii?

Czym jest wgląd w chorobę? Czy może determinować przebieg schizofrenii?

Termin wgląd w chorobę w odniesieniu do zaburzeń psychotycznych oznacza świadomość choroby, rozpoznawanie istniejących zaburzeń psychicznych, ich następstw społecznych, postawę wobec leczenia, a także identyfikowanie poszczególnych objawów i umiejętność dostrzeżenia ich chorobowego pochodzenia. W przypadku schizofrenii brak wglądu w chorobę jest uznawany za jedną z najbardziej rozpowszechnionych jej cech. Stanowi istotny prognostycznie czynnik dla przebiegu choroby, jak również może determinować sposób postępowania terapeutycznego. Brak wglądu związany jest z gorszą współpracą w leczeniu, z gorszym przeystosowaniem oraz funkcjonowaniem psychospołecznym, większym nasileniem objawów choroby, a tym samym z gorszym jej przebiegiem.

Zapobieganie zakażeniom krwiopochodnym wśród personelu medycznego – priorytetowe działanie Zespołu Kontroli Zakażeń Szpitalnych

Zapobieganie zakażeniom krwiopochodnym wśród personelu medycznego – priorytetowe działanie Zespołu Kontroli Zakażeń Szpitalnych

Zakażenia szpitalne, w tym zakażenia krwiopochodne personelu służby zdrowia, to od wielu lat bardzo ważny problem dla samego środowiska medycznego i specjalistów zajmujących się kontrolą zakażeń.

Rehabilitacja psychologiczna stosowana u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca w okresie ostatnich trzydziestu lat

Rehabilitacja psychologiczna stosowana u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca w okresie ostatnich trzydziestu lat

W połowie lat 90. XX wieku wprowadzono nowoczesne inwazyjne metody diagnozy i leczenia chorób układu krążenia. Wraz z zastosowaniem nowoczesnych metod leczenia inwazyjnego zmieniły się metody prowadzenia rehabilitacji psychologicznej.

Choroby psychiczne a samobójstwo

Choroby psychiczne a samobójstwo

Około 37 000 osób w Stanach Zjednoczonych i milion na całym świecie umiera każdego roku z powodu samobójstwa. Kolejnych 650 000 osób w USA otrzymuje co roku pomoc medyczną po próbie samobójstwa. Zdecydowana większość, bo aż 80% ofiar samobójstw, to osoby z zaburzeniami psychicznymi. Choroba psychiczna stanowi najistotniejszy czynnik ryzyka samobójstwa. Spośród osób chorych psychicznie największym ryzykiem obarczeni są chorzy na depresję nawracającą i depresję w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej. Statystyki mówiące o ryzyku samobójstwa wśród chorych na depresję są nieprecyzyjne, szacuje się jednak iż wynosi ono w tej grupie pomiędzy 15 a 20%, a samobójstwo zdarza się w tej grupie ponad dwudziestokrotnie częściej niż w populacji ogólnej. Także inne zaburzenia psychiczne, zwłaszcza schizofrenia, zaburzenia osobowości, ciężkie zaburzenia lękowe, organiczne choroby mózgu czy uzależnienia od substancji psychoaktywnych sprzyjają takim zachowaniom. Szacuje się, że ponad 90% pacjentów, którzy próbują samobójstwa, ma zaburzenia psychiczne, a 95% tych, którzy z powodzeniem popełniają samobójstwo, ma diagnozę psychiatryczną.

Choroba psychiczna a prawa rodzicielskie

Choroba psychiczna a prawa rodzicielskie

Pod pojęciem władzy rodzicielskiej rozumiemy prawa oraz obowiązki rodziców względem dziecka, a zwłaszcza obowiązek jego wychowania, sprawowania nad nim opieki, reprezentowania go, zarządzanie jego majątkiem, dbałość o stan fizyczny i duchowy, przygotowanie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do uzdolnień dziecka. Władza rodzicielska powinna być sprawowana z poszanowaniem godności i praw podopiecznego, zgodnie z dobrem dziecka oraz z interesem społecznym. Niezależnie od władzy rodzicielskiej rodzice mają prawo do utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Przysługuje ono rodzicom bez względu na pozbawienie, zawieszenie lub ograniczenie władzy rodzicielskiej, a do jego ograniczenia niezbędne jest odrębne orzeczenie sądu.

Czy miejsce zamieszkania wpływa na ryzyko wystąpienia psychozy?

Czy miejsce zamieszkania wpływa na ryzyko wystąpienia psychozy?

Nastolatkowie wychowywani na obszarach zurbanizowanych mają znacznie większe ryzyko rozwinięcia zaburzeń psychotycznych niż ich rówieśnicy wychowujący się na wsi - wskazują wyniki badania opublikowanego w maju b.r. na łamach Schizophrenia Bulletin. Brytyjscy naukowcy zadawali pytania grupie ponad 2 tys. 18-latków z Anglii oraz Walii o doświadczenia psychotyczne po 12. roku życia. Wywiad w tym kierunku uznawano za dodatni jeśli uczestnicy podawali zaistnienie w przeszłości przynajmniej jednego z 13 potencjalnych zaburzeń psychotycznych, m.in. wrażenia bycia śledzonym, słyszenia głosów niesłyszalnych przez innych ludzi, czy myślenia, że ktoś chce ich otruć. Ponad 30% uczestników deklarowało przynajmniej jednokrotne wystąpienie doświadczenia psychotycznego. Badacze oceniali także czynniki społeczne takie jak poziom zaufania i wsparcia sąsiedzkiego, oznaki potencjalnego zagrożenia w okolicy zamieszkania, takiego jak napaść czy akty wandalizmu oraz wywiad doświadczenia aktu przemocy.

Czym jest schizofrenia hebefreniczna?

Czym jest schizofrenia hebefreniczna?

Schizofrenia hebefreniczna, nazywana także schizofrenią zdezorganizowaną bądź hebefrenią, jest rodzajem schizofrenii, w której obrazie klinicznym dominują zachowania chaotyczne, absurdalne oraz niespójne, ponadto brak lub nieadekwatność reakcji emocjonalnych. Obserwowane są w jej przypadku nadmierna wrażliwość i reaktywność na bodźce wewnętrzne przy jednoczesnym osłabieniu wrażliwości na bodźce zewnętrzne. Pacjenci cierpiący na ten rodzaj schizofrenii postrzegani są jako niedostosowani do obowiązujących norm społecznych, zachowują się w sposób głupkowaty, dziecinny, dziwaczny, a w spektrum tego typu objawów wpisują się zarówno nadmierna rozmowność jak i zaburzenia mowy, manieryzmy, przybieranie dziwacznych pozycji ciała, niedostosowane reakcje emocjonalne (np. śmiech bez powodu bądź niewyrażanie emocji mimiką).

Czy istnieje skuteczna terapia późnych dyskinez będących powikłaniem leczenia przeciwpsychotycznego schizofrenii?

Czy istnieje skuteczna terapia późnych dyskinez będących powikłaniem leczenia przeciwpsychotycznego schizofrenii?

Wyniki najnowszych badań wskazują, iż nowa cząsteczka – deutetrabenazyna, jest skuteczna w leczeniu późnych dyskinez będących powikłaniem terapii neuroleptykami. Chemicznie cząsteczka jest analogiem tetrabenazyny (zarejestrowanej w leczeniu hiperkinetycznych zaburzeń ruchowych), która wzbogacona o atomy deuteru wykazuje wydłużenie czasu potrzebnego do zmetabolizowania leku, a tym samym pozwala na wydłużenie czasu pomiędzy kolejnymi dawkami farmaceutyku. Deutetrabenazyna jest inhibitorem VMAT 2 – transportera pęcherzykowego monoamin. Dane dotyczące jej efektywności, wpływu na poprawę jakości życia pacjentów oraz relatywnie dobrego bezpieczeństwa przy długoterminowym stosowaniu zaprezentowano w tym roku na dorocznym spotkaniu Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego.

Prawo pracy a choroba psychiczna

Prawo pracy a choroba psychiczna

Pracodawca nie może wysłać pracownika do lekarza innego niż lekarz medycyny pracy, w tym do psychiatry. Nie może zweryfikować stanu psychicznego podwładnych, np. poprzez testy psychologiczne, jak również nie moze żądać od nich informacji o stanie zdrowia psychicznego. W przypadku podejrzenia u pracownika choroby psychicznej może on zasugerować podwładnemu dobrowolne poddanie się badaniu i konsultacji specjalistycznej a także skonsultować z lekarzem pełniącym opiekę zdrowotną w zakładzie pracy w kwestii postępowania z problematycznym pracownikiem.

Neuroleptyki klasyczne – farmakologia, działania niepożądane

Neuroleptyki klasyczne – farmakologia, działania niepożądane

Chociaż leki przeciwpsychotyczne są porównywalne pod względem efektywności (z wyjątkiem klozapiny w leczeniu schizofrenii opornej na leczenie), różnią się one profilami działań niepożądanych. Wybór leków przeciwpsychotycznych jest często uzależniony jest zatem niejednokrotnie od jego zgodności ze stanem klinicznym pacjenta i występującymi u niego czynnikami ryzyka. Przeciwwskazania do neuroleptycznej terapii lekowej obejmują śpiączkę, obecność lub odstawienie dużych dawek leków pobudzających układ nerwowy lub stany zatrucia substancjami działającymi depresyjnie na funkcje ośrodkowego układu nerwowego (takimi jak alkohol, barbiturany, opioidy), poważne schorzenia hematologiczne (na przykład supresja szpiku kostnego) oraz wcześniejsze reakcje nadwrażliwości. Ponieważ leki neuroleptyczne powodują uspokojenie, mogą zaburzyć funkcje umysłowe lub fizyczne, w tym czasy reakcji, wpływając na zdolność do obsługi maszyn i pojazdów, zwłaszcza podczas pierwszych kilku dni terapii.

Podwyżki w opiece medycznej zgodnie z ustawą z dnia 8 czerwca 2017 r.

Podwyżki w opiece medycznej zgodnie z ustawą z dnia 8 czerwca 2017 r.

Zgodnie z ustawą z dnia z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne, która 19 lipca 2017 r. została podpisana przez Prezydenta, pracownicy otrzymają podwyżkę o wskazane w ustawie wskaźniki.

Zaburzenia lękowe i depresja w praktyce lekarza rodzinnego

Zaburzenia lękowe i depresja w praktyce lekarza rodzinnego

W badaniu EZOP stwierdzono, że niemal co czwarta osoba (czyli około 6 mln mieszkańców Polski w wieku produkcyjnym) może w ciągu życia mieć rozpoznane co najmniej jedno zaburzenie psychiczne. Najczęściej stwierdzano zaburzenia związane z używaniem substancji psychoaktywnych – aż wśród 12,8% badanych osób, w tym u 11,9% było to nadużywanie i uzależnienie od alkoholu

Co z testami na obecność koronawirusa?

Co z testami na obecność koronawirusa?

poll 189 comment 2

Jaki jest obecnie najważniejszy problem w zlecaniu / uzyskiwaniu wyników testów na obecność koronawirusa u Państwa pacjentów?