Publikacje
05.11.2008
Błędna interpretacja wyniku badania spirometrycznego może być przyczyną dwojakiego rodzaju błędów. Wynik może być fałszywie dodatni, czyli identyfikować zaburzenia, tam gdzie ich nie ma, lub fałszywie ujemny, czyli nie rozpoznawać zaburzeń, tam, gdzie one występują. Niezależnie od rodzaju błędu, jeżeli wynik badania ma wpływ na proces decyzyjny, to prowadzi to do błędnych decyzji terapeutycznych bądź orzeczniczych. Poniżej przedstawione zostały błędy, które spotyka się w codziennej praktyce klinicznej.
05.11.2008
01.08.2008
2
Mianem witaminy K określa się pochodne chinonowe, charakteryzujące się aktywnością przeciwkrwotoczną, zbliżoną do 2-metylo-1,4-naftochinonu. Zalicza się do nich: fitomenadion (filochinon, witamina K1) - jedyną postać występującą w roślinach, menachinon (witamina K2) - rodzinę homologów syntetyzowanych przez bakterie przewodu pokarmowego, obecną też w mięsie i sfermentowanych produktach sojowych oraz menadion (syntetyczna witamina K3). Witamina K jest niezbędna, a organizm człowieka nie potrafi jej syntetyzować.
01.08.2008
2
01.08.2008
Obserwacje dotyczące leczenia osteoporozy trwają około 30 lat. Ostatnio na podstawie wielu metaanaliz podjęto próbę oceny kryteriów dotychczasowych metod postępowania i zasad leczenia biorąc pod uwagę efektywność różnych leków. Zainteresowanie osteoporozą podyktowane jest również faktem, iż dane prognostyczne wskazują na możliwość pogłębienia problemu powikłań tej choroby w następnych dekadach.
01.08.2008
30.06.2008
Podobnie jak w latach ubiegłych, również w 2007 roku prowadzono badania nad doskonaleniem leków przeciwhistaminowych (LP). Jak wiadomo, dotychczasowe próby poprawy tej grupy leków obejmowały następujące działania: poszukiwanie leków obniżających poziom histaminy, próby wykorzystania białek wiążących histaminę (izolowanych ze śliny kleszczy) oraz opracowywanie postaci depot (mikropeletki) lub złożonych (z sympatykomimetykami).
30.06.2008
11.06.2008
1
W ostatniej dekadzie XX w. oporność patogenów bakteryjnych na antybiotyki i chemioterapeutyki zaczęła dramatycznie wzrastać. Zjawisko to można porównać ze stanem epidemicznym, bowiem nie tylko obserwujemy gwałtowne rozprzestrzenianie się opornych szczepów, ale również pojawianie i szerzenie się nowych mechanizmów oporności.
11.06.2008
1
04.06.2008
2
Blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) za pomocą inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę (ACE-I) już od ponad 30 lat zajmuje ugruntowaną pozycję w farmakoterapii chorób układu sercowo-naczyniowego. ACE-I, poza dużą skutecznością hipotensyjną, wykazują także wielokierunkowe działanie plejotropowe, potwierdzone w wielu badaniach klinicznych.
04.06.2008
2
02.12.2007
Nazwa glikokortykosteroidy (gks) pochodzi z wczesnego okresu badań, kiedy to obserwowano ich wpływ na gospodarkę węglowodanową. W roku 1855 Tomasz Addison opisał objawy kliniczne wywołane niewydolnością kory nadnerczy. W latach 1940-48 ustalono budowę chemiczną i dokonano syntezy glikokortykosteroidów, a w roku 1949 Hench zastosował po raz pierwszy syntetycznie otrzymany kortyzon u chorego z reumatoidalnym zapaleniem stawów.
02.12.2007
02.07.2007
Do reakcji ubocznych lub niepożądanych po lekach zaliczamy wszelkie niepożądane i nieoczekiwane efekty pojawiające się po podaniu leku w celu terapeutycznym, diagnostycznym lub profilaktycznym. Metaanaliza dostępnych danych z 39 badań przeprowadzonych w USA w latach 1966-1996 wykazała, że częstość poważnych reakcji niepożądanych po lekach u pacjentów hospitalizowanych wynosi 6,7% i wzrasta do 15,1%, jeśli weźmiemy pod uwagę również reakcje nie stanowiące bezpośredniego zagrożenia dla życia chorego.
02.07.2007
02.07.2007
Glikokortykosteroidy wziewne (wGKS) są stosowane w terapii astmy od ponad 30 lat, stanowiąc obecnie najskuteczniejszą formę leczenia przyczynowego tej choroby. Ich wprowadzenie do leczenia ograniczyło w znacznym stopniu poważne ogólnoustrojowe działania niepożądane, występujące w trakcie kortykosteroidoterapii doustnej i parenteralnej.
02.07.2007
04.03.2007
Wprowadzenie do terapii zaburzeń psychicznych tzw. atypowych neuroleptyków, nazywanych też lekami przeciwpsychotycznymi II generacji, jest niemal powszechnie uważane za znaczący postęp w leczeniu schizofrenii oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych.
04.03.2007
