Publikacje
W praktyce klinicznej często stwierdzamy nadciśnienie tętnicze pierwotne, które już w 1929 r. nazwano chorobą nadciśnieniową.
Nadciśnienie tętnicze (NT) obejmuje około 10-20% dorosłej populacji i jest chorobą stale postępującą, głównie z powodu poważnych następstw - m.in. przyspieszonego rozwoju miażdżycy, przerostu mięśnia serca (a zwłaszcza lewej komory), niewydolności krążenia, przerostu błony środkowej tętnic, zaburzeń metabolicznych. Te czynniki są uważane za główną przyczynę przyspieszonego procesu starzenia się organizmu, prowadzącego do skrócenia przeciętnej długości życia oraz do obniżenia jego jakości, głównie z powodu podwyższonej zapadalności na choroby układu sercowo-naczyniowego i wczesnego inwalidztwa. W przebiegu nadciśnienia tętniczego dochodzi często do przerostu lewej komory (ang. left ventricular hypertrophy - LVH), który uważany jest za mechanizm adaptacyjny, kompensujący zwiększone obciążenie dynamiczne serca.
LVH stanowi jedno z najpoważniejszych powikłań narządowych. Przerost lewej komory stanowi niezależny czynnik ryzyka wystąpienia arytmii serca, zawału serca i nagłego zgonu sercowego.
01.12.2000
Hperkalcemia, czyli podwyższone stężenie wapnia w surowicy (> 2,65-2,75 mmol/l - 10,6-10,8 mg/dl) powstaje w sytuacjach, gdy ładunek wapnia dostarczany do krążenia przekracza ilość tego pierwiastka wydalaną przez nerki. Dochodzi do tego najczęściej albo w wyniku nadmiernej resorpcji tkanki kostnej, albo wskutek wzmożonego wchłaniania wapnia w przewodzie pokarmowym.
01.12.2000
W praktyce ambulatoryjnej zaburzenia gospodarki wodno-eletrolitowej są nie mniej istotne niż u pacjentów hospitalizowanych, aczkolwiek ich znaczenie i zasięg występowania bywa niedoceniany. Do jednych z częściej występujących zaburzeń elektrolitowych należy hiponatremia. W zapobieganiu rozwojowi zaburzeń elektrolitowych i w skutecznym ich leczeniu niezwykle istotna jest znajomość mechanizmów prowadzących w stanach patologii do rozwoju hiponatremii. Nie można tego osiągnąć bez podstawowych informacji o prawidłowej gospodarce wodno-elektrolitowej.
01.12.2000
1
Lekarze popełniali, popełniają i niestety nadal popełniać będą wiele błędów diagnostycznych i terapeutycznych.
01.12.2000
1
Termin "stany gorączkowe niejasnego pochodzenia" z założenia obejmuje przypadki długotrwale utrzymującej się lub nawracającej (przynajmniej przez trzy tygodnie) podwyższonej ciepłoty ciała, w których na podstawie badania lekarskiego i wyników ogólnodostępnych badań dodatkowych nie udało się ustalić rozpoznania. Chorzy ci szukają często porady wielu lekarzy, a czasem wymagają wykonania specjalistycznych badań, nawet w warunkach szpitalnych.
01.12.2000
1
Racjonalna antybiotykoterapia stanowi ważny problem w praktyce lekarza rodzinnego, który zmuszony jest odpowiadać na pytanie: "czy włączyć antybiotyk" i "jaki lek wybrać." Niestety, wobec często utrudnionej diagnostyki laboratoryjnej lub mikrobiologicznej, wybór antybiotyku opiera się głównie na danych z anamnezy, wynikach badania fizykalnego i znajomości faktów epidemiologicznych.
01.12.2000
Infekcje dróg oddechowych (IDO) stanowią istotny problem w codziennej praktyce lekarskiej. W ich etiologii dominującą rolę przypisuje się wirusom (80% infekcji) oraz bakteriom. Około 30% zakażeń ma etiologię mieszaną - wirusowo-bakteryjną. Do najczęstszych patogenów bakteryjnych odpowiedzialnych za IDO zaliczane są: Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus sp., Haemophilus influenzae, Mycoplasma pneumoniae, Chlamydia trachomatis i Chlamydia pneumoniae. Trzy ostatnie drobnoustroje wywołują tzw. atypowe infekcje dróg oddechowych (AIDO). W ostatnich latach znacznie wzrosło zainteresowanie patogenami typowymi, co zaowocowało poszerzeniem wiedzy o ich chorobotwórczości i metodach leczenia.
01.12.2000
Rakowiak - nowotwór o powolnym wzroście, lecz dużym potencjale zlośliwości (cancers in slow motion) wywodzi się z komórek układu neuroendokrynnego i histologicznie charakteryzuje go dodatnia reakcja na barwienie solami srebra. Jest guzem hormonalnie czynnym syntetyzującym serotoninę, kortykotropinę, histaminę, dopaminę, substancję P, prostaglandyny, kalikreinę, motylinę - substancje, które po pojawieniu się w krążeniu systemowym są odpowiedzialne za tak charakterystyczne objawy zespołu.
01.12.2000
2
Termin osteoporoza pochodzi z 1885 roku, kiedy to Pommer scharakteryzował ją jako niewystarczającą ilość kości, która poza tym jest prawidłowa.
01.12.2000
Potrzeba zmiany definicji niewydolności serca nie wynika jedynie z akademickiego punktu widzenia, jest ona konieczna dla uświadomienia sobie przez lekarzy praktyków istoty tej choroby, konieczności wczesnego jej wykrywania i zmiany podejścia do jej leczenia, z głównym naciskiem na działania prewencyjne.
01.12.2000