Publikacje
Fenotyp to zespół cech (morfologicznych, anatomicznych, fizjologicznych, biochemicznych, immunologicznych) organizmu człowieka, wykształconych w czasie jego rozwoju osobniczego (ontogenezy), który zależny jest od jego składu genowego (genotypu) i oddziałujących nań czynników środowiskowych. Fenotyp przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) należy natomiast rozumieć jako pojedynczą cechę lub kombinację cech, którymi można opisać różnice osobnicze pomiędzy chorymi na POChP w zakresie najważniejszych elementów klinicznych tej choroby (objawów, zaostrzeń, progresji, ryzyka przedwczesnego zgonu i odpowiedzi na leki).
Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) charakteryzuje się słabo odwracalnym ograniczeniem przepływu powietrza przez drogi oddechowe spowodowanym nieprawidłową odpowiedzią zapalną płuc na inhalację szkodliwych pyłów lub gazów. Jest to najczęstsza przewlekła choroba układu oddechowego u dorosłych; według raportu Global Initiative for Obstructive Lung Disease (GOLD) stanowiła szóstą przyczynę zgonów na świecie, przewiduje się, że w 2030 r. będzie zajmowała miejsce czwarte.
Receptory a- i b-adrenergiczne występują w całym organizmie, a ich pobudzenie zapewnia różne efekty fizjologiczne. Wśród receptorów b wyróżnia się receptory b1, b2 i b3. W mięśniu serca występują receptory b1 i b2, w mniejszym stopniu b3. Pobudzenie receptorów b w mięśniu serca zwiększa kurczliwość i przyspiesza częstość rytmu serca, może prowadzić do przerostu mięśnia serca i powodować działanie kardiotoksyczne.
Terapia wziewna od wielu lat jest z powodzeniem stosowana w leczeniu przewlekłych obturacyjnych chorób układu oddechowego, takich jak astma oskrzelowa i przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Podstawową i ogromną jej zaletą jest to, że dostarcza leki bezpośrednio do miejsca, w którym toczy się proces chorobowy.
W 1993 r. Attwood i wsp. opisali nowy zespół kliniczny polegający na śródnabłonkowym nacieku eozynofilów u pacjentów z dysfagią i prawidłowym wynikiem pH-metrii 24-godzinnej. Zespół ten był odmienny od choroby refluksowej i obecnie znany jest jako eozynofilowe zapalenie przełyku (EZP). Jest to choroba atopowa przełyku, której częstość występowania w ostatnich latach dramatycznie wzrasta.
23.05.2016
Skuteczna farmakoterapia, połączona z ograniczeniem narażenia na czynniki ryzyka, pozwala w znacznym stopniu złagodzić objawy POChP, zmniejszyć częstość zaostrzeń oraz poprawić sprawność i tolerancję wysiłku pacjenta. Jednak odpowiedni dobór leczenia, a szczególnie decyzja o włączeniu wziewnej steroidoterapii, stanowi poważne wyzwanie dla lekarza-klinicysty
Terapia poznawczo-behawioralna stanowi nowoczesną metodę wsparcia leczenia chorych na choroby obturacyjne opornych na leczenie. Terapia ta skoncentrowana jest na zmianie negatywnych schematów poznawczych związanych z chorobą, na nauce prawidłowego oddechu, treningu radzenia sobie z napadem duszności oraz na ćwiczeniu przyjmowania leków wziewnych.
23.05.2016
Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) jest poważnym problemem zdrowotnym w Polsce i na świecie. Według WHO jest to trzecia najczęstsza przyczyna zgonów na świecie. Obecnie na POChP choruje ponad 65 mln ludzi na wszystkich kontynentach. Corocznie umiera z tego powodu ponad 3 mln chorych. Jest to przyczyna 5% globalnych zgonów z powodów nieinfekcyjnych.
Wytyczne leczenia astmy opracowane przez ekspertów GINA (Global Initiative for Asthma) opierają się na wynikach dobrze zaplanowanych, randomizowanych badań klinicznych. Tymczasem w badaniach klinicznych, w związku z rygorystycznymi kryteriami doboru, reprezentowana jest wąska grupa chorych, nieodzwierciedlająca przeciętnego pacjenta pozostającego pod opieką lekarza podstawowej opieki zdrowotnej czy specjalisty.
19.05.2016
Astma to przewlekła heterogenna choroba dolnych dróg oddechowych o podłożu zapalnym, przebiegająca z nadreaktywnością oraz napadową, zmienną obturacją oskrzeli, prowokowaną swoistymi i nieswoistymi czynnikami. Etiopatogeneza choroby jest złożona, zależy zarówno od komponentu genetycznego, jak i wpływów środowiskowych.
19.05.2016