Podziel się z innymi:
2009-04-30

Pęcherz nadreaktywny u dzieci

Źródło/Autor: Katarzyna Kiliś-Pstrusińska, Danuta Zwolińska

Pęcherz nadreaktywny, określany również jako pęcherz nadczynny, zespół pęcherza nadczynnego, nadaktywnego, nadreaktywnego (overactive bladder, OAB), zespół parć naglących lub przynaglenia (urge syndrome), jest zespołem objawów ze strony dolnych dróg moczowych, istotnie upośledzających jakość życia osób nim dotkniętych. Charakterystyczne dla tego zespołu jest występowanie nadczynnych skurczów wypieracza w trakcie napełniania pęcherza moczowego, którym pacjent nie jest w stanie zapobiec.

Pęcherz nadreaktywny u dzieci
Zobacz dalszy ciąg: Zaloguj się i przeczytaj pełną treść artykułu
Zarejestruj się

Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się bezpłatnie i otrzymaj dostęp do:

  • niekomercyjnego biuletynu informacyjnego Goniec Medyczny. Trzy razy w tygodniu otrzymasz przegląd najbardziej interesujących informacji ze świata medycyny i farmacji,
  • pełnych tekstów artykułów z wybranych polskich i zagranicznych czasopism naukowych,
  • aktualnego kalendarza zjazdów, konferencji, szkoleń i innych wydarzeń medycznych.

Zarejestruj się

Przeczytaj także:
IQVIA – nowości na rynku leków w Polsce i Unii Europejskiej w 2024 roku
20.01.2025
Przedstawiamy comiesięczne zestawienie przygotowane przez specjalistów IQVIA, dotyczące rejestracji nowych leków w Polsce i Unii Europejskiej.
Dieta śródziemnomorska a mikrobiota jelitowa
14.01.2025
Dieta śródziemnomorska jest jednym z najlepiej zbadanych i najbardziej znanych wzorców żywieniowych na świecie. Tradycyjna dieta śródziemnomorska odzwierciedla sposób żywienia typowy dla Grecji i południowych Włoch na początku lat 60. Charakteryzuje się wysokim spożyciem produktów roślinnych, jest minimalnie przetworzona, sezonowa i lokalnie pozyskiwana.
Raport „Obniżona odporność immunologiczna. Zwiększenie świadomości pacjentów z chorobami nowotworowymi”
23.12.2024
Pacjenci hematoonkologiczni to osoby szczególnie narażone na częste i ciężkie w przebiegu infekcje. Upośledzenie działania ich układu immunologicznego może wynikać zarówno z samej choroby, jak i z zastosowanego leczenia onkologicznego. Z tego względu pacjenci powinni znajdować się nie tylko pod szczególną opieką lekarzy, ale także samodzielnie zachowywać różnorodne środki ostrożności, takie jak unikanie kontaktu z chorymi oraz odpowiednia higiena. Kluczowe może okazać się również stosowanie farmakologicznych metod profilaktyki, m.in. szczepień.