Publikacje

Rola ASA w praktyce lekarza rodzinnego
07.05.2014
Tradycyjnie kwas acetylosalicylowy (octan kwasu salicylowego; ASA) jest stosowany w stanach ostrych jako lek przeciwbólowy, przeciwgorączkowy i przeciwzapalny, w terapii długoterminowej wykorzystuje się jego efekt przeciwpłytkowy w profilaktyce pierwotnej, wtórnej i trzeciorzędowej chorób układu sercowo-naczyniowego...
Postępowanie w trudnych zaburzeniach lipidowych
05.05.2014
Do najtrudniejszych zaburzeń lipidowych ze względu na postępowanie należą heterozygotyczna rodzinna hipercholesterolemia (heFH), ciężka hipertrójglicerydemia (HTG) i małe stężenie HDL. Rodzinna hipercholesterolemia jest rzadko wcześnie rozpoznawana, najczęściej dopiero po wystąpieniu incydentu wieńcowego, a choroba ta łączy się z wybitną predyspozycją do przedwczesnej miażdżycy...
Ocena parametrów klinicznych metodą bioimpedancji tkankowej u osób poddanych serii zabiegów krioterapii ogólnoustrojowej połączonej z kinezyterapią - doniesienie wstępne
29.04.2014
Zabieg krioterapii ogólnoustrojowej jest cenioną i coraz bardziej rozpowszechnioną metodą medycyny fizykalnej. Korzystne efekty jej stosowania skłaniają do dalszego pogłębienia wiedzy i poszukiwania nowych możliwości jej wykorzystania. Celem pracy była ocena wpływu krioterapii ogólnoustrojowej połączonej z kinezyterapią na parametry kliniczne, takie jak: zawartość tłuszczu, wagę tłuszczu, BMI, obwód talii i obwód bioder.
Badania przesiewowe techniką Multiplex Ligation - dependent Probe Amplification (MLPA) u dzieci z zaburzeniem rozwoju i niepełnośprawnością intelektualną o nieokreślonej etiologii
25.04.2014
Zaburzenie rozwoju i niepełnosprawność intelektualna (NI), dotyczące 1-3% populacji ogólnej, stanowią ważny problem medyczny i diagnostyczny, ale także społeczny i ekonomiczny. Zaburzenia te dotyczą zarówno pacjentów ambulatoryjnych jak i szpitalnych, niejednokrotnie ze złożoną i skomplikowaną historią choroby oraz brakiem medycznych i społecznych efektów leczenia (1, 2, 3).
Wpływ nieprawidłowych glikemii na ośrodkowy układ nerwowy dzieci z cukrzycą typu 1
16.04.2014
Cukrzyca definiowana jest jako zespół zaburzeń metabolicznych charakteryzujących się podwyższonym stężeniem glukozy we krwi. Leczenie cukrzycy typu 1 (T1DM) polega głównie na podawaniu insuliny, która może stanowić potencjalną przyczynę stanów dysglikemii, do której należy zarówno hipo- jak i hiperglikemia...
Achalazja
04.04.2014
Od czasu pierwszego opisu w roku 1674, etiologia achalazji w dalszym ciągu pozostaje słabo poznana. Postuluje się, że jej przyczyną są zaburzenia relaksacji przełyku i jego dolnego zwieracza (lower esophageal sphincter, LES) wskutek utraty neuronów inhibicyjnych zlokalizowanych w splocie warstwy mięśniowej (Auerbacha)...
Zespół nadmiernego rozrostu bakteryjnego w jelicie cienkim
04.04.2014
W warunkach fizjologicznych jelito cienkie jest zasiedlone jedynie przez niewielką liczbę, głównie Gram-dodatnich bakterii tlenowych. Przyjmuje się, że w proksymalnym odcinku jelita cienkiego nie powinno być ich więcej niż...
04.04.2014
Metody i standardy podawania insuliny
03.04.2014
Opanowanie umiejętności wstrzykiwania insuliny nie powinno stanowić dla osób z cukrzycą wymagających leczenia tym hormonem żadnego problemu. Wydaje się, że przeprowadzenie stosunkowo krótkiej edukacji popartej przekazaniem instrukcji obsługi wstrzykiwacza w zupełności wystarcza do zapoznania się z prawidłową techniką wykonywania zastrzyków insuliny...
Przygotowanie pacjenta z cukrzycą do zabiegów i badań diagnostycznych
03.04.2014
Ponad połowa chorych na cukrzycę wymaga przynajmniej raz w życiu interwencji chirurgicznej, a zabieg chirurgiczny u chorego z cukrzycą wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia powikłań okołooperacyjnych, m.in. zmian zakrzepowo-zatorowych, hiperglikemii i śpiączki hiperglikemicznej, trudności w gojeniu się rany pooperacyjnej, zakażenia (1,2)...
Jak leczyć cukrzycę, by uniknąć hipoglikemii?
03.04.2014
Dążenie do optymalizacji terapii cukrzycy prowadzące do uzyskiwania wartości glikemii zbliżonych jak najbardziej do normoglikemii niewątpliwe zmniejsza ryzyko występowania powikłań cukrzycy o charakterze mikroangiopatii (retinopatii, nefropatii), neuropatii, w mniejszym stopniu makroangiopatii, ale niestety wiąże się ze zwiększonym ryzykiem występowania hipoglikemii.