Publikacje
01.09.2007
Grupa nieswoistych chorób zapalnych jelit (NChZJ) obejmuje wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG, colitis ulcerosa), chorobę Leśniowskiego-Crohna (ChL-C) i postacie nieokreślone. Wspólną cechą tych chorób jest nieznana, pierwotna przyczyna wywołująca. Współczesne koncepcje etiopatogenetyczne NChZJ uwzględniają udział czynników genetycznych, środowiskowych i immunologicznych.
01.09.2007
01.09.2007
Chociaż często spotykana w praktyce, dyspepsja nadal skutecznie wymyka się akademickim klasyfikacjom. Według najnowszej klasyfikacji opisującej zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, Kryteriów Rzymskich III, dyspepsję (określoną symbolem B1) rozpoznajemy, gdy obecny jest jeden lub więcej spośród następujących objawów: uczucie pełności poposiłkowej, szybkie nasycanie się w czasie posiłku, ból lub pieczenie w nadbrzuszu.
01.09.2007
30.08.2007
30.08.2007
09.08.2007
Cukrzyca według grupy konsultacyjnej WHO z 1999 roku (1) "jest to grupa chorób metabolicznych charakteryzująca się hiperglikemią wynikającą z defektu wydzielania i/lub działania insuliny. Przewlekła hiperglikemia w cukrzycy wiąże się z uszkodzeniem, zaburzeniem czynności i niewydolnością różnych narządów, szczególnie oczu, nerek, nerwów, serca i naczyń krwionośnych".
09.08.2007
09.08.2007
Nowoczesne leczenie cukrzycy ma do dyspozycji bardzo dobre i skuteczne metody postępowania: zalecenia dotyczące stylu życia, edukację, stosowanie szerokiej gamy leków doustnych, wreszcie insulinoterapię za pomocą insulin ludzkich, analogów insuliny, pomp insulinowych czy insulin inhalowanych.
09.08.2007
12.07.2007
Metody farmakoterapii udaru mózgu obejmują leczenie ostrej fazy udaru, czyli okres tuż po wystąpieniu objawów ogniskowego (lub globalnego) upośledzenia funkcji mózgu na skutek zaburzeń krążenia mózgowego, jak też leczenie profilaktyczne, ukierunkowane na zapobieganie wystąpienia pierwszego (profilaktyka pierwotna), jak i powtórnego udaru mózgu (profilaktyka wtórna).
12.07.2007
11.07.2007
1
Prawidłowe leczenie pacjentów chorych na cukrzycę ze współistniejącą chorobą niedokrwienną serca stanowi olbrzymie wyzwanie. W tej grupie przebieg choroby niedokrwiennej serca jest odmienny niż w pozostałej populacji pacjentów kardiologicznych. Wynika to między innymi z większego nasilenia zmian miażdżycowych w naczyniach, często bezobjawowego przebiegu choroby niedokrwiennej czy zawału serca.
11.07.2007
1
11.07.2007
Warto dodać, że już w najwcześniejszych fazach PChN, ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych znacząco wzrasta. Szczególnie źle rokują chorzy, u których obserwuje się przyspieszony zanik funkcji nerek. Jednym z podstawowych celów terapeutycznych u tych pacjentów wydaje się więc zatrzymanie progresji przewlekłej choroby nerek (2).
11.07.2007
11.07.2007
Hormony tarczycy wpływają na układ sercowo- naczyniowy w różny sposób: poprzez wpływ na receptory jądrowe, regulując transkrypcję odpowiednich białek kardiomiocytów i czynność kanałów błonowych, współdziałając z układem współczulnym oraz wywierając wpływ na naczynia krwionośne.
11.07.2007
11.07.2007
Podstawowym celem leczenia jest wydłużenie życia pacjentów i poprawa jego jakości. Wybór optymalnego leczenia zapewnia maksymalną skuteczność przy minimalnej liczbie działań niepożądanych i powikłań. Z epidemiologicznego punktu widzenia w populacji światowej dwie główne przyczyny śmiertelności to choroby serca oraz choroby nowotworowe (rycina 1).
11.07.2007
