Publikacje
W ostatnich dekadach dokonał się ogromny postęp w zakresie farmakoterapii nadciśnienia tętniczego. W istotny sposób przyczynił się on do zmniejszenia zachorowalności i umieralności z powodu udaru mózgu, zdarzeń wieńcowych, niewydolności serca i nerek, a w konsekwencji do wydłużenia życia.
25.10.2007
Podwyższone wartości ciśnienia tętniczego krwi (CTK) są niezależnym czynnikiem ryzyka zgonu oraz licznych powikłań w obrębie układu krążenia (choroba niedokrwienna serca, niewydolność serca, udar mózgu) i innych narządów (niewydolność nerek, retinopatia).
25.10.2007
1
Kwas moczowy jest słabym kwasem organicznym posiadającym bardzo niską, pH-zależną rozpuszczalność w roztworach wodnych. W warunkach fizjologicznych przy pH 7,4 znajduje się on w osoczu w 98% w postaci zjonizowanej i tworzy dobrze rozpuszczalny związek - moczan sodowy. Jest on najważniejszym końcowym produktem przemiany zasad purynowych.
25.10.2007
Nadciśnienie tętnicze składa się na obraz hiperaldosteronizmu pierwotnego (wywołanego gruczolakiem lub obustronnym przerostem nadnerczy) oraz guza chromochłonnego. Nieodłącznie towarzyszy zespołowi Cushinga i akromegalii, będąc często jedną z przyczyn śmierci w tych chorobach.
25.10.2007
Guz chromochłonny (pheochromocytoma) występuje u około 0,1-0,4% ogólnej populacji chorych z nadciśnieniem tętniczym. Różnorodność objawów klinicznych i współistnienie z innymi zespołami często powoduje duże trudności diagnostyczne i wymaga od lekarza zachowania należytej czujności diagnostycznej.
25.10.2007
Początek badań nad układem renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) sięga końca XIX wieku. Tigerstedt i Bergman opisali wtedy hipertensyjne działanie króliczych homogenatów nerkowych. W dalszych doświadczeniach wstrzykiwano krew pobraną z żyły nerkowej, stwierdzając wzrost ciśnienia krwi u królików, którym wykonano wcześniej zabieg nefrektomii.
25.10.2007
Nowe możliwości terapii nadciśnienia tętniczego, jakie powstały w czasie ostatnich kilkunastu lat, są wynikiem wszechstronnego podejścia i pogłębionej wiedzy o złożonej patofizjologii nadciśnienia pierwotnego. Dało to podstawy do stworzenia nowych grup leków hipotensyjnych, a także leków nowszych generacji w obrębie dostępnych już grup leków hipotensyjnych, które wpływają nie tylko na wysokość ciśnienia tętniczego, ale korygują szereg niekorzystnych zmian powstających w układzie sercowo-naczyniowym w naturalnym rozwoju tej choroby.
25.10.2007
1
Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie i omówienie wybranych aspektów najnowszych wytycznych dotyczących postępowania z chorym z nadciśnieniem tętniczym. W czerwcu 2007 roku podczas 17 Kongresu European Society of Hypertension (ESH) ogłoszono, a następnie opublikowano równocześnie w Journal of Hypertension i European Heart Journal nowe zalecenia European Society of Hypertension i Europaen Society of Cardiology (ESH/ESC) (1,2).
25.10.2007
W najnowszych zaleceniach Europejskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego i Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ESH/ESC) z 2007 roku rozszerzono listę wskazań do stosowania leków hamujących układ renina-angiotensyna.
25.10.2007
Nowe możliwości terapii nadciśnienia tętniczego, jakie powstały w ostatnich kilkunastu latach, są wynikiem wszechstronnego podejścia i pogłębionej wiedzy o złożonej patofizjologii nadciśnienia pierwotnego. Dało to podstawy do stworzenia nowych grup leków hipotensyjnych, które wpływają nie tylko na wysokość ciśnienia tętniczego, ale korygują szereg niekorzystnych zmian powstających w układzie sercowo-naczyniowym w naturalnym rozwoju tej choroby.
25.10.2007