Publikacje
23.04.2010
Z powodu zmian we wrażliwości drobnoustrojów antybiotyki porównuje się dziś do cennych surowców naturalnych, których zapasy szybko się kurczą. Wynika to z faktu, iż w wyniku rozwijającej się lekooporności, wiele antybiotyków traci swoją aktywność wobec różnych gatunków bakterii, a nowe aktywne substancje pojawiają się w bardzo ograniczonym zakresie, między innymi na skutek braku nowych celów w komórce bakteryjnej i niechęci przemysłu farmaceutycznego do inwestycji badawczych w tym obszarze.
23.04.2010
21.04.2010
1
Ostra niewydolność serca (ONS) jest definiowana jako nagłe wystąpienie oznak i objawów niewydolności serca lub też nasilenie objawów niewydolności istniejącej przewlekle, co skutkuje koniecznością pilnego podjęcia terapii (1). Wystąpieniu ONS mogą sprzyjać liczne schorzenia kardiologiczne i pozasercowe.
24.03.2010
Leki działające poprzez blokowanie układu renina-angiotenstyna-aldosteron (RAA) są preferowanym leczeniem nadciśnienia współistniejącego z innymi schorzeniami (1) i są wskazane u pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą, zespołem metabolicznym, chorobą niedokrwienną serca, niewydolnością serca lub napadowym migotaniem przedsionków oraz u młodych pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem.
24.03.2010
17.03.2010
Jeszcze do niedawna przewlekła niewydolność serca (PNS) była wskazaniem do ograniczenia wysiłku fizycznego i prowadzenia oszczędzającego trybu życia. Jednak z przeprowadzonych w ostatnim dwudziestoleciu badań wiadomo, że regularna aktywność fizyczna ma pozytywny wpływ na rokowanie i leczenie pacjentów z PNS. Regularne ćwiczenia fizyczne wpływają korzystnie na ciśnienie tętnicze krwi, stężenie glukozy, insulinooporność, lipidogram oraz normalizację masy ciała.
17.03.2010
17.03.2010
1
W ostatnich latach obserwujemy zwiększenie udziału leków generycznych wśród preparatów stosowanych w farmakoterapii kardiologicznej. Zastępowanie leków oryginalnych lekami generycznymi ma prowadzić do zwiększenia dostępności nowoczesnych leków kardiologicznych oraz zmniejszać koszty farmakoterapii, które ponoszone są zarówno przez płatnika, jak i pacjentów.
17.03.2010
1
12.03.2010
U wybranych pacjentów z niewydolnością serca (NS) elektroterapia może stanowić istotne uzupełnienie leczenia farmakologicznego. Elektrostymulacja klasyczna i terapia resynchronizująca z i bez kardiowertera-defibrylatora oraz ablacja, u wybranych chorych, są uznanymi, zawartymi w standardach Europejskiego i Amerykańskiego Towarzystwa Kardiologicznego elementami leczenia pacjentów z niewydolnością serca.
12.03.2010
Poza leczeniem farmakologicznym u wybranych pacjentów z niewydolnością serca (NS), której towarzyszą arytmie nad- i komorowe elektroterapia może stanowić istotne uzupełnienie leczenia. Poza elektrostymulacją klasyczną i terapią resynchronizującą implantacja urządzeń z funkcją kardiowersji i defibrylacji oraz ablacja u wybranych chorych są uznanymi, zawartymi w standardach Europejskiego i Amerykańskiego Towarzystwa Kardiologicznego elementami leczenia pacjentów z niewydolnością serca.
10.03.2010
2
Obecnie uważa się, że u podstaw rozwoju niewydolności serca leży koncepcja neurohormonalna. Zakłada ona nadmierną aktywację układów współczulnego i renina-angiotensyna-aldosteron (renin-angiotenin-aldosterone, RAA) oraz wzrost sekrecji wazopresyny, endoteliny i peptydów natriuretycznych (1). Pobudzenie układów neuroendokrynnych we wczesnej fazie niewydolności serca jest mechanizmem kompensacyjnym, ponieważ poprawia kurczliwość mięśnia sercowego.
09.03.2010
2
Postrzeganie β-adrenolityków jako leków stosowanych w niewydolności serca w ostatnich 30 latach uległo całkowitej zmianie. Z zabronionych stały się zalecanymi, a odstąpienie od ich stosowania w przypadku braku przeciwwskazań można uznać za błąd w sztuce.
08.03.2010
Podane poniżej zasady leczenia farmakologicznego niewydolności serca (HF) oparte są głównie na obowiązujących wytycznych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ESC) opublikowanych w roku 2008 (1) oraz Amerykańskiego Towarzystwa Kardiologicznego z roku 2009 (2). W tekście zastosowano powszechnie znaną klasyfikację dowodów naukowych (klasy I-III) i ich poziomów wiarygodności (poziom A-C) (1,2).
